MİSLİNA ALO HİZMET

Tercih Sizin Hizmet Bizim İşimiz...

İlçelerimiz

 

 

İdari Yapılanma : Ordu İli Merkez ilçeyle beraber 19 ilçe, 5 bucak, 72 belediye, 489 köy, 451 mahalleden oluşmaktadır

 

 

Ordu Merkez İlçesi

 

Ordu merkez ilçesinin yüzölçümü 503 km²'dir. Toplam nüfusu 142.075'dir. Şehir merkezinin nüfusu ise 113.116'dir.Ordu kentinin ilk yerleşim yeri M.Ö.6. yüzyılda varolduğu bilinen Kotyora'dır. Delikkaya ve Kurul bölgelerinde de eski yerleşmeler olduğu bilinmektedir.Bugünkü kent merkezi, varlığını uzun süre Bayramlı, Eskipazar adıyla sürdürmüştür.1455 tarihli tahrir defterlerinde ise “Bölük-i Niyabet-i Ordu” olarak geçmektedir. 1547'de kaza statüsünü alan ilçeye “Ordu” adı resmen 1869'da verilmiştir.

Ordu önceleri Boztepe'nin eteğinde kuruluyken, son yıllarda doğudaki Akyazı Ovası'na ve güneydeki tepeciklere doğru genişlemiştir. Melet Çayı ile şehrin içinden akan Bülbül Deresi ve Civil Deresi dikkate değer akarsularıdır.

Halkın geçim kaynağı ticaret, hizmet birimleri, tarım ve balıkçılık oluşturur. Son yıllarda seracılık da büyük gelişme göstermiştir.Kentin kültürel ve sosyal yapısı da gelişmiş bir düzeydedir. 90 yıla yaklaşan tiyatro faaliyetleri, ülke çapında dikkati çekmektedir. Çeşitli kültür-sanat kurumları da kent insanına kültür/sanat faaliyetleriyle seslenmektedir. Ayrıca “Fındık Şenliği” ve “Vosvos Şenliği” de giderek uluslararası düzeyde anılan kültür etkinlikleri konumuna gelmiştir.

Tarihi Kotyora, Delikkaya Mezarları, Kurul ve Eskipazar Yerleşmesi, Tarihi Kilise binası, Paşaoğlu Konağı, Etnografya Müzesi ve sivil mimarlık eserleri ile kıyıda doğal plajları, tertemiz kum ve denizi turistik tesisleriyle Ordu İli bir kültür ve turizm şehridir.

 

Akkuş

 

Akkuş 636 km² yüzölçümüne sahip bir ilçedir. ilçeye 6 belde, 36 köy ve 15 mahalle bağlıdır. Akkuş topraklarında çağlar içinde Tibaren ve Kalip kavimlerinin yaşadığı, sonraki dönemlerde Pont Krallığı'nın egemen olduğu bilinmektedir. Danişmendliler ve Hacıemiroğlu Beyliği'nin yönetiminde de kalan Akkuş, 15. yüzyılda Fatih tarafından Osmanlı egemenliğine alınmıştır. 1954'e kadar Karakuş adıyla bilinen ilçe, bu yılda Akkuş adını almıştır.Canik Dağları'nın orta bölümünde yer alan toprakları çok engebelidir. İlçenin denizden yüksekliği 1340 metredir.Yöre toprakları üzerinde bulunan Tifi Çayı, Hasanuğurlu Baraj gölüne ulaşır. İlçenin iklim şartları çetindir.

Yılın yarısı karlarla kaplıdır. Diğer aylar ise sisli ve yağmurlu geçer.Akkuş halkının başlıca geçim kaynağı tarım, orman, hayvancılık, el sanatları ve ticarettir. İlçe topraklarında kömür, bakır, pirit, kurşun ve petrol madeni izlerine rastlanmaktadır. İlçede 1955 yılında bir kereste fabrikası kurulmuştur.Akkuş ormanları, çağlayanları, maden suları, kışın karla kaplı doğası ile gelecekte bir turizm yöresi olmaya adaydır.

Akkuş'da tarihsel kalıntılara pek rastlanmaz. Yalnızca alan Köyü yakınlarında bulunan Kevgir Kalesi dikkate değerdir.Akkuş ilçesinin bazı yerlerinde maden suları vardır. Çaldere Köyü Çamalan Mahallesi,Gücük Burnu Mahallesindeki Çermik Suları ile Gökçebel Yaylası'ndaki Çermik Suyu henüz işletmeye açılmamıştır.

636 km2 yüzölçümüne sahip bir ilçedir. 48889 nüfuslu ilçeye 6 belde, 36 köy ve 15 mahalle bağlıdır. Danişmendliler ve Hacıemiroğlu Beyliği'nin yönetiminde kalan Akkuş, 15.yüzyılda Fatih tarafından Osmanlı egemenliğine alınmıştır. 1954 kadar Karakuş adıyla bilinen ilçe, bu yılda Akkuş adını almıştır.İlçenin denizden yüksekliği 1340 m .dir.İlçenin iklim şartları çetindir.Yılın yarısı karlarla kaplıdır, diğer aylar ise sisli ve yağmurlu geçer. Akkuş halkının başlıca geçim kaynağı tarım, orman, hayvancılık, el sanatları ve ticarettir.İlçe topraklarında kömür, bakır, kurşun ve petrol madeni izlerine rastlanmaktadır.Akkuş'ta tarihsel kalıntılara pek rastlanmaz. Kevgir Kalesi dikkate değerdir.

İlimizde buğday, arpa ve çavdar tarımının yapıldığı iki ilçeden biridir. Hayvancılık alanında gelişme göstermektedir. Yonca ve slaj ekiminde aşama kaydedilmektedir.

 

Aybastı

 

Aybastı 241 km 2 yüzölçümüne sahip bir ilçedir.32452 nüfuslu ilçeye 2 belde, 9 köy ve 10 mahalle bağlıdır.Tarihi çok eski dönemlere uzanan Aybastı'nın ilk yerleşim yeri "Sefalık Köyü'dür. 20. yüzyıl başlarında şimdiki yerine taşınmıştır.Uzun süre Gölköy'e bağlı bir bucak olarak varlığını sürdüren Aybastı, 1957'de ilçe olmuştur.Orta Karadeniz bölgesinde, Canik Dağların kuzey yamacında kurulu olan ilçe, kıyıya 54 km . içerdedir.Yılın bütün aylarında yağış alan Aybastı'nın denizden yüksekliği 730 metredir.Başılıca akarsuları Aybastı Çayı ile Armutlu Deresidir.

Halk geçimini en çok tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır.İlçede fındık, patates ve mısır yetiştirilmektedir. İlçede alabalık tesisleri vardık.Aybastı, tarihsel kalıntılar açısından zengin bir ilçedir.Karacalı Kilisesi, Merkez Büyük Camii, Sefalık Köyü Hamam kalıntıları, Köprübaşı Değirmeni ve Kürtönü Baba, Şeyh Hasan, Şeyh Halil, Kutlu Doğmuş, Kümbet Evliyası, türbeleri ve ziyaret yerleriyle Perşembe yaylası görülmeye değer yaylalardır. Temmuz ayının son haftasında düzenlenen geleneksel şenliklerse, turizm açısından dikkate değerdir.

Aybastı ilçemiz hayvancılığın yoğun olarak yapıldığı ilçelerimizdendir. Yörede üretilen sütün değerlendirilmesine yönelik süt işletme tesisi bulunmaktadır. Aybastı patatesi çok rağbet gören ürünlerindendir.

 

Çamaş

 

146 km2 yüzölçümüne sahip bir ilçedir. İlçeye 1 belde,6 köy ve 13 mahalle bağlıdır. Çamaş ve yöresi Ordu İlinin en eski yerleşim bölgelerindendir.Yöre tarihinin M.Ö.3. yüzyıla kadar indiği bilinmektedir. Bu ad, bölgede tımar beyliği yapan Mehmet ÇAMAŞ adından gelmektedir. 1944 yılında Bucak olarak köyleri ile birlikte Fatsa'ya bağlanmıştır. 1990 yılında da İlçe olmuştur.

Kıyıdan 20 km içeride olan ilçede kış mevsimi ılık ve yağışlıdır, yaz ayları ise genellikle sıcak geçer.İlçe ekonomisi büyük ölçüde fındığa dayalıdır. Hayvancılık da gelişmektedir. İlçe doğa bakımından güzellikleri barındırsa da, tarihsel yapıtlar ve kalıntılar henüz gün yüzüne çıkarılamamıştır.

Çamaş ilçesinde fındık üretiminin yanında seracılık, kivi yetiştiriciliği ve hayvancılık alanında çalışmalar yapılmaktadır.

Çatalpınar

 

116 km2 yüzölçümüne sahip bir ilçedir. İlçeye 2 belde, 11 köy ve 16 mahalle bağlıdır. İlk adı Çatak olan yerleşim birimi 1973'de Çatalpınar adıyla Belediyeye dönüştürülmüştür. Çatalpınar Karadeniz'i Aybastı üzerinden İç Anadolu'ya bağlayan Devlet Karayolu üzerinde, Bolaman Çayı kıyısında şirin bir ilçedir. İl merkezine uzaklığı 75 km . olan ilçenin denizden yüksekliği 120 m . dir. İlçede Karadeniz iklim özellikleri görünür. İlçede başta fındık olmak üzere mısır, buğday, patates ve sebze yetiştirilir. İlçede dikkate değer tek kalıntı Akkaya köyündeki kaledir.

Çatalpınar ilçesinde fındık tarımının yanında ilçe ekonomisinde yer tutması beklenen; kivi, ceviz, bodur elma, seracılık gibi tarımsal ürünler ve süt sağıcılığı ve koyunculuk gelişme göstermektedir.

 

 

· Çaybaşı

· Fatsa

· Gölköy

· Gülyalı

· Gürgentepe